Jasna Góra 15-16 maja 2009 Dzień Otwarty, Sobota - 16.05.2009 r., Jasna Góra "Wielbi dusza moja Pana" (Łk 1,46) Dzień prowadzi Ks. Wojciech Nowacki
9.30 - Modlitwa, powitanie, zawiązanie wspólnoty: Małgorzata Stuła -Topolska - Częstochowa i Sławomir Czajkowski - Wrocław
Słowo wprowadzenia: Ks. Wojciech Nowacki - Łomża
10.00 - Katecheza: Świętość w codzienności: Ks. Andrzej Grefkowicz - Magdalenka
11.00 - Modlitwa uwielbienia z Maryją: OO. Enrico i Antonello z Brazylii
12.00 - Anioł Pański: Ks. Abp Stanisław Nowak - Częstochowa
12.45 - Świadectwa
13.15 - Przerwa obiadowa
14.30 - Modlitwa śpiewem
14.45 - Katecheza: Uzdrowienie na drodze do świętości:
OO. Enrico i Antonello z Brazylii
15.45 - Modlitwa o uzdrowienie
16.45 - Przygotowanie do Eucharystii
17.00 - Eucharystia
Przewodniczenie: Ks. Bp Bronisław Dembowski
Homilia: Ks. Stanisław Orzechowski - Wrocław
CZĘSTOCHOWA 2008
Jasna Góra 15-16-17 maja 2008
Bądźcie uczniami Chrystusa
PROGRAM
Czwartek, 15 maja: prowadzenie - Małgorzata Stuła-Topolska z Częstochowy
9.30 - Powitanie, zawiązanie wspólnoty, wprowadzenie w temat dnia - Teresa Szczur z Łodzi, Ks. Wojciech Nowacki z Łomży
10.15 – Pytania do dzielenia się - Norbert Dawidczyk z Ostrołęki
- dzielenie się w grupach 3 osobowych
10.45 – Świadectwa
11.15 – Konferencja: Po co Odnowa? - Ks. Bp Andrzej Siemieniewski z Wrocławia
12.00 – Anioł Pański, Adoracja NS. Refleksja: czym dla mnie jest Odnowa - Ks. Mariusz Mik z Rzeszowa
13.00 – Przerwa na obiad
15.00 – Modlitwa uwielbienia Bożego Miłosierdzia - Sławomir Czajkowski z- Wrocławia
Konf.: Radykalne zaangażowanie się w Odnowie - Lucyna Słup ze Wspólnoty Chemin Neuf z Wesoła
16.00 – „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii” - Stowarzyszenie „Effata” z Lublina
16.45 – Modlitwa – o rozpalenie ewangelizacyjne - Ks. Ireneusz Kalf z Pelplina
17.45 – Ogłoszenia - Małgorzata Stuła-Topolska z Częstochowy
- Przerwa na kolację
19.30 – EUCHARYSTIA
przewodniczy: Ks. Bp Andrzej Siemieniewski z Wrocławia
homilia: Ks. Wojciech Nowacki z Łomży
Piątek, 16 maja: prowadzenie - Ks. Wojciech Nowacki z Łomży
8.00 – Śniadanie
9.00 – Modlitwa uwielbienia - Ks. Sławomir Rachwalski z Gniezna
9.30 – Konf.: Posługiwanie na wzór Dobrego Pasterza - Ks. Andrzej Grefkowicz z Magdalenki
10.30 – Spotkania w grupach:
- kapłanów - Ks. Wojciech Nowacki z Łomży,
- liderów - Małgosia Stuła-Topolska z Częstochowy,
- animatorów - Norbert Dawidczyk z Ostrołęki
13.00 – Przerwa na obiad
15.00 - Modlitwa uwielbienia Bożego Miłosierdzia - Małgorzata Stuła-Topolska z Częstochowy
15.15 – Konf.: „…stanowią jedno ciało” (1Kor. 12,12) - Ks. Mirosław Cholewa z Magdalenki
16.00 – Modlitwa indywidualna przed krzyżem (1Kor. 12,12-31)
16.30 – Modlitwa przebłagalna za grzechy przeciw jedności - Ks. Marek Mekwiński z Wrocławia
17.30 – Komisja Teologiczna Odnowy - Ks. Mirosław Cholewa z Magdalenki
Ogłoszenia - Małgorzata Stuła-Topolska z Częstochowa
18.00 – Kolacja
19.30 - EUCHARYSTIA
Przewodniczenie i homilia - Ks. Abp Kazimierz Nycz z Warszawy
21.00 - Apel Jasnogórski, prowadzi - Ks. Bp Bronisław Dembowski z Włocławka
Dzień grup Odnowy
Spotkanie otwarte na placu Jasnogórskim
Sobota 17 maja: prowadzenie - Teresa Szczur z Łodzi
9.30 - Powitania, zawiązanie wspólnoty, modlitwa - Małgorzata
Stuła-Topolska z Częstochowy Wprowadzenie w dzień - Ks. Wojciech
Nowacki z Łomży
10.30 – Konferencja: Bóg wybrał cię… (Dz 22, 14-15) - O. Remigiusz Recław SJ z Łodzi
11.30 – Świadectwa
12.00 – Anioł Pański - Ks. Abp. Stanisław Nowak z Częstochowy
12.15 – Modlitwa dziękczynna za łaskę wybrania – Monika Wojciechowska z Magdalenki
13.00 – Przerwa na obiad
14.30 - Modlitwa śpiewem
15.00 – Modlitwa uwielbienia Bożego Miłosierdzia - Joanna Walendowska z Warszawy
- Konf.: „Bądźcie uczniami Chrystusa” – O. Augustyn Pelanowski OSPPE z Krakowa
16.00 – Przygotowanie do Eucharystii (ogłoszenia)
16.15 – EUCHARYSTIA
Przewodniczenie - Ks. Bp Bronisław Dembowski z Włocławka
homilia i prowadzenie modlitwy o uzdrowienie - Ks. Rufus Pereira - Bombai, Indie
modlitwa posłania - Ks. Bp Bronisław Dembowski z Włocławka
ok. 18.00 – Zakończenie
Posługa muzyczna: Zespół ewangelizacyjny „Piąta Pieczęć” z Gniezna
UZDROWIENIE WEWNĘTRZNE.
Rekolekcje w milczeniu.
"I kto odczuwa pragnienie, niech przyjdzie,
kto chce, niech wody życia darmo zaczerpnie."
PIĄTEK - 17.08.2007
Na dobry początek
Wprowadzenie: zasady rekolekcji, sens milczenia oraz treści kontraktu - ks. Tomasz Aszurkiewicz
SOBOTA - 18.08.2007
Szkoła modlitwy
1. Modlitwa medytacyjna Słowem Bożym - ks. Artur Ćwirta
2. Modlitwa adoracyjna - ks. Tomasz Aszurkiewicz
NIEDZIELA - 19.08.2007
Uzdrowienie wewnętrzne - po co ?
1. Potrzeba i istota uzdrowienia wewnętrznego - ks. Tomasz Aszurkiewicz
2. Główne przeszkody w uzdrowieniu - Tadeusz Kupczak
PONIEDZIAŁEK - 20.08.2007
Mężczyzną lub niewiastą stworzył mnie
1. Moja seksualność darem Stwórcy - Elżbieta Kupczak
2. Uzdrowienie ran seksualności i wyzwolenie ku płodności - Elżbieta Kupczak
WTOREK - 21.08.2007
Ukryłem się bo jestem nagi
1. Grzech i problem oszukiwania samego siebie - ks. Artur Ćwirta
2. Sakrament pokuty i pojednania - fundamentem uzdrowienia - ks. Artur Ćwirta
ŚRODA - 22.08.2007
Całe mienie wydała, lecz miała się jeszcze gorzej
1. Zamienić rany w perły - ks. Tomasz Aszurkiewicz
2. Przebaczenie sobie i innym - Tadeusz Kupczak
CZWARTEK - 23.08.2007
I jeśli ich puszczę zgłodniałych do domu, zasłabną w drodze
1. Miłość zasadą i ośrodkiem uzdrowienia - Tadeusz Kupczak
2. EUCHARYSTIA - nasze uzdrowienie - Tadeusz Kupczak
PIĄTEK - 24.08.2007
Na drogach uzdrowienia
1. Sakrament chorych znakiem łaski na różnych drogach uzdrowienia - Elżbieta Kupczak
2. Walka duchowa - ks. Artur Ćwirta
SOBOTA - 25.08.2007
Wejdź do swej izdebki
Wprowadzenie do świadectw - Tadeusz Kupczak
Podsumowanie - ks. Tomasz Aszurkiewicz
CZUWANIE PRZED ZESŁANIEM DUCHA ŚWIĘTEGO - KRZESZÓW !!!
Uroczystość Zesłania Ducha Świętego
Czuwanie wspólnot Odnowy w Duchu Świętym Diecezji Legnickiej w Bazylice Matki Bożej Łaskawej w Krzeszowie
PRZYPATRZMY SIĘ POWOŁANIU NASZEMU
19.30 Zawiązanie wspólnoty, modlitwa uwielbienia
20.30 I konferencja - Ojciec Jerzy Kielech OSSPE
21.00 Apel Jasnogórski
21.15 II konferencja - Ojciec Jerzy Kielech OSSPE
22.00 Modlitwa o wylanie Ducha Świętego
23.00 Przerwa
23.15 Przygotowanie do Eucharystii
24.00 Eucharystia
1.30 Modlitwa dziękczynna
2.00 Zakończenie (zobacz zdjęcia)
XIV OGÓLNOPOLSKIE CZUWANIE ODNOWY W DUCHU ŚWIĘTYM - JASNA GÓRA 2007
19.05.2007 odbyło się na Placu Jasnogórskim coroczne czuwanie Wspólnot Odnowy w Duchu Świętym. Tegoroczne czuwanie odbyło się pod hasłem "Bądź gorący..." (por. Ap 3,15).
Konferencje głosili: "Radykalizm ewangeliczny"- Stanisława Iżyk z Torunia (Krajowe Biuro Alfa) oraz popołudniową "Przewodzić w nadziei"- Inga Pozorska z MOCNI W DUCHU z Łodzi.
Adorację Najświętszego Sakramentu i modlitwę o ożywienie w nas chrześcijańskiego radykalizmu poprowadziła Ewa Lenkiewicz z Żyrardowa.
Modlitwę o napełnienie Duchem Swiętym prowadził Zbigniew Słup z Chemin Neuf. W Eucharystii "O Ewangelizację ludów" przewodniczył Bp Bronisław Dembowski - Włocławek a homilię wygłosił Ks. Roman Sadowski - WSD Toruń.
Posługę muzyczną podczas całego czuwania i modlitwę uwielbienia prowadziła Wspólnota Miłości Ukrzyżowanej.
(zobacz zdjęcia)
ZAPROSZENIE ZE WSPÓLNOTY W OLSZYNIE
Wspólnota ODNOWY W DUCHU ŚWIĘTYM w Olszynie serdecznie zaprasza w środę 11.04.07 o godz.18:30
na spotkanie modlitewne, połączone z konferencją poświęconą
MODLITWIE WSTAWIENNICZEJ i MODLITWIE ZA MIASTO.
Część dotyczącą MODLITWY WSTAWIENNICZEJ poprowadzi Ania Rozpędek - uczestnicząca, od roku 1978, w posłudze modlitwy wstawienniczej zainicjowanej przez o. Józefa Kozłowskiego. Ania podzieli się z nami wieloletnimi doświadczeniami płynącymi z tej posługi.
Część dotyczącą MODLITWY ZA MIASTA I MIEJSCOWOŚCI - poprowadzi Elżbieta Pozorska - która od trzech lat jest liderką posługi modlitwy za miasto.
Obie prowadzące należą do wspólnoty Mocni w Duchu w Łodzi.
Ponadto, pragniemy poinformować, iż w roku bieżącym
DRUGIE REGIONALNE SPOTKANIA GRUP ODNOWY W DUCHU ŚWIĘTYM, zostały zaplanowane na 9,10,11 listopada i odbędą się wzorem roku ubiegłego w Olszynie- Biedrzychowicach. W związku z tym GORĄCO zapraszamy na spotkanie organizacyjne, które odbędzie się w Domu Parafialnym, w Olszynie
W DNIU 14 kwietnia (w sobotę) o godz.10.00.
Wasz udział w tym spotkaniu jest bardzo pożądany i pozwoli zaplanować czas naszych "SPOTKAŃ" w listopadzie, tak by odpowiadał pragnieniom i potrzebom nas wszystkich. W planowaniu tych "Spotkań" żywo uczestniczy nasz diecezjalny koordynator Tadeusz Kupczak, na bieżąco jest także informowany ks.Jarek Święcicki.
Serdecznie pozdrawiam w Panu, życząc w tym czasie przedświątecznym żywej radości płynącej ze ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO w naszych sercach.
Lider wspólnoty: Agnieszka Tomiczek
AGAPA WE WSPÓLNOCIE "OTO JESTEM"
22.03.2007 roku nasza macierzysta Wspólnota "Oto Jestem" z Parafii Św.Trójcy zakończyła swoje siedmiotygodniowe Seminarium Odnowy Życia w Duchu Świętym. Była oczywiście uroczysta agapa na którą zostaliśmy zaproszeni.
(relacja zdjęciowa z agapy)
ROZPOCZĘLIŚMY WIELKI POST
21.02.2007 roku Środą Popielcową rozpocęliśmy czterdziestodniowy okres przygotowania paschalnego zwany Wielkim Postem. Pamiętajmy w tym okresie szcególnie o modlitwie w intencji całej Naszej Parafii, oraz o odpowiednim przeżyciu tego okresu i przygotowaniu się na Tridum Paschalne, i Dzień Zmartwychwstania Pańskiego.
(zobacz zdjęcia ze Środy Popielcowej)
BŁOGOSŁAWIONA PUSTYNIA
Słowo "pustynia" kojarzy się nam z gorącym piaskiem, upalnym suchym powietrzem, karawanami wielbłądów i brakiem wody. Ale jest jeszcze inne znaczenie tego słowa. Przypomina je wielokrotnie Biblia. Naród Wybrany podążał przez pustynię do Ziemi Obiecanej, a Pan opiekował się nim i karmił go manną z nieba oraz dokonywał wielu innych cudów. Na pustyni nauczał Jan Chrzciciel, na pustyni Pan Jezus dokonał cudu rozmnożenia chleba, na pustyni pościł przez dni czterdzieści i na miejsca pustynne oddalał się na modlitwę.
Ta modlitwa, będąca rozmowa z umiłowanym Ojcem była dla Jezusa źródłem siły, pokoju i cudownej mocy dzięki której uzdrawiał i wskrzeszał. Słowo "pustynia" kojarzy się więc z odosobnieniem i osobistym poznawaniem Boga, a nawet z rozmową z Nim.
Taką "pustynię" duchową przeżyli uczestnicy diecezjalnych rekolekcji o uzdrowienie wewnętrzne Odnowy w Duchu Świętym, które odbyły się w Rakowicach Wielkich koło Lwówka Śląskiego w dniach od 2. 02 - 7 .02. 2007. Rekolekcje te prowadził ksiądz Tomasz Aszurkiewicz z Lubania, a posługą organizacyjno - duchową służyli Ela i Tadeusz Kupczakowie z Leśnej oraz Małgosia Janukowicz z Jeleniej Góry.
Tak się złożyło, że byłam uczestnikiem tych rekolekcji i to, co napiszę, będzie miało na pewno posmak mojego osobistego doświadczenia, chciałabym jednak ukazać ideę tego świętego zgromadzenia i metodę, którą zastosował prowadzący kapłan i para koordynatorów.
Rekolekcje te rzeczywiście były pustynią, gdyż ich naczelną zasadą było milczenie. Już w dniu przyjazdu, po pierwszej konferencji ksiądz Tomasz ogłosił "Wyjście na pustynię", czyli trwanie w ciszy przed Panem. Tej ciszy towarzyszyły przez pięć dni "ćwiczenia duchowe" przed Najświętszym Sakramentem. Każdy dzień jednak przynosił rekolekcyjnych medytacji skupiał się wokół przeżycia jednego z sakramentów.
I tak w dniu przyjazdu przeżywaliśmy wielkość sakramentu Eucharystii powierzając owoce naszych spotkań, przed Jezusem ukrytym w Najświętszym Sakramencie.
W drugim dniu rekolekcyjnych zadumań nasza wspólnota przygotowywała się do celebracji sakramentu pokuty i pojednania. Poprzez konferencję Eli Kupczak o zranionej seksualności, poprzez uświadomienie sobie powołania jakie Bóg dał kobiecie i mężczyźnie, docierała do nas prawda o tym, że jesteśmy dla naszego Stwórcy kimś niepowtarzalnym i jedynym w swoim rodzaju. Wielu z nas zrozumiało, że to, iż Bóg stworzył nas jako istotę konkretnej płci i wyposażył nas w dary tej płci przysługujące, to nie przypadek, ale zamysł Boży, a zgodnie z nim każdy z nas ma pewną rolę do spełnienia w dziele zbawczym Chrystusa.
O przeszkodach w uzdrowieniu mówił na popołudniowej konferencji Tadeusz Kupczak. Z jego bardzo interesującej wypowiedzi dowiedzieliśmy się, jak wiele zależy od zaakceptowania samego siebie, jako niepowtarzalnego dzieła Boga. Odkryliśmy też prawdę o roli przebaczenia w uzdrowieniu naszych dusz, w nawróceniu z krętych dróg życia na prostą drogę Pana. Ta konferencja przygotowała nas bezpośrednio do celebracji sakramentu pokuty i pojednania. Każdy kto chciał, mógł napisać słowa przebaczenia, które czyni w obecności Jezusa i po nabożeństwie pokutnym złożyć pod krzyżem. Od tego momentu zaczęliśmy czynnie wchodzić na drogę uzdrowienia. Przebaczenie i spowiedź, którą odbyliśmy, poruszyła w nas dawno nieodsłaniane chore miejsca w naszych duszach. Było to działanie Boga , o którym w dniu rozpoczęcia rekolekcji donosiło nam Słowo Boże: "Albowiem On
jest jak ogień złotnika i jak ług farbiarzy. Usiądzie więc, jakby miał przetapiać i oczyszczać srebro, i oczyści synów Lewiego, i przecedzi ich jak złoto i srebro, a wtedy będą składać Panu ofiary sprawiedliwe."( Ml.3. 2-3).
Kolejny dzień rekolekcyjnej ciszy, a była to niedziela, poświęcony był najistotniejszym sakramentom w życiu chrześcijańskim, jakim są chrzest i bierzmowanie. Na Eucharystii odnawialiśmy przyrzeczenia chrztu świętego, a na wieczornym nabożeństwie o Duchu Świętym odnawialiśmy nasze bierzmowanie, wyrażając gotowość na służenie Kościołowi swoimi darami oraz na obronę wiary chrześcijańskiej, wszędzie tam, gdzie nas Bóg postawi. Konferencje mówiące o Bogu jako Dawcy życia i Dawcy łaski głosiła Małgosia Janukowicz. Uświadomiły nam one po raz kolejny, ze Bóg jest Dawcą miłości i życia. Bóg powołuje człowieka do miłości, powołuje go też do macierzyństwa i do ojcostwa. Mówiła tez o roli męża i żony w życiu rodziny i o ich wpływie na kształtowanie świadomości religijnej dzieci. Ten dzień zakończyła całonocna adoracja Najświętszego Sakramentu. Całą noc od godziny dwudziestej drugiej do ósmej rano ktoś czuwał przy Panu, powierzając Mu swoje poruszenia duszy.
Dzień ten był istotny jeszcze z innego powodu. Otóż po Mszy Świętej miało miejsce świadectwo małżeństwa dotkniętego problemem alkoholizmu. Mąż mówił o uzależnieniu od alkoholu i Bożym działaniu w uzdrowieniu z tego nałogu, a żona dawała świadectwo osoby współuzależnionej, którą Bóg uzdrowił , kierując ją do konkretnych ludzi i instytucji po konkretna pomoc. To świadectwo i późniejsze rozmowy poszczególnych uczestników rekolekcji z małżonkami, którzy doświadczyli krzyża i zmartwychwstania duchowego, pomogły niejednej osobie odnaleźć i nazwać swoje cierpienie.
Poniedziałek był dniem poświęconym sakramentowi namaszczenia chorych. W tym dniu ksiądz Tomasz mówił nam o ranach, które zadaje duszy źle pojmowana miłość lub jej brak, a po południu Tadeusz Kupczak głosił z mocą o miłości Boga do nas, o naszym dziecięctwie Bożym i o tym, że człowiek jest przez Boga wciąż powoływany do miłości, a miłość Boga do człowieka jest wyrazem duchowej miłości w Trójcy Świętej. Rano, po konferencji adorowaliśmy krzyż, łącząc z Jezusem cierpiącym swoje poranienia. W Eucharystii odprawianej w tym dniu kapłani Tomasz i Bogdan sprawowali sakrament namaszczenia chorych. Oddawaliśmy Panu wszystkie nasze duchowe cierpienia i niepewności, składaliśmy u Jego stóp to, co najgłębiej dotykało naszej duszy, co Bóg pokazał nam jako ranę wymagającą uleczenia.
We wtorek, w przedostatni dzień rekolekcji, przeżywaliśmy rolę sakramentu małżeństwa i sakramentu święceń w życiu osób do nich powołanych.
Ela Kupczak mówiła o seksualności uzdrowionej i płodności wyzwolonej, o płodności wynikającej z powołania do małżeństwa i płodności duchowej. Podkreśliła związek sakramentu małżeństwa z sakramentem Eucharystii.
Po południu ksiądz Tomasz powiedział nam o drodze do uzdrowienia, podkreślając istotna rolę Eucharystii i modlitwy kontemplacyjnej przed Bogiem oraz wsłuchiwania się w Słowo Boże. Mówił też o przeżywaniu kapłaństwa. Dzień ten zakończyła radosna modlitwa uwielbienia, w której sławiliśmy Boga za czyny, których w nas dokonał, za uzdrowienia ran duszy, z którymi tu przyjechaliśmy. W czasie tej modlitwy dziękowaliśmy tez za kapłanów, którzy byli wtedy z nami, jak i za wszystkich, których Bóg postawił na naszej drodze. Wyszliśmy już z pustyni do świata. Można było zakończyć milczenie.
Środa znowu poświęcona była Eucharystii. Ksiądz Tomasz podzielił się jeszcze z nami swoimi doświadczeniami z rekolekcji i zapowiedział godzinę świadectw. Z ludzkich serc popłynęły wówczas słowa dziękczynienia za cuda, które Bóg uczynił w życiu osób świadczących.. Były to świadectwa głębokiej przemiany, która z pomocą Bożą dokonała się w ludzkich sercach. Jeszcze kapłan udzielił nam "napomnień końcowych" i w atmosferze braterskiej radości rozjechaliśmy się do domów, by kontynuować rozpoczęte dzieło.
Czas poświęcony na te rekolekcje to czas pustyni błogosławionej. Ogromną rolę odgrywały tu również przewidziane w programie spotkania w grupach dzielenia. Wiele serc się wówczas otwierało, wiele słów Bóg powiedział do nas przez usta animatorów, lub braci i sióstr. Dzieliliśmy się tam poruszeniami duszy, których doznawaliśmy podczas konferencji i adorowania Jezusa w najświętszym sakramencie. Spotkania w grupach były ożywczymi oazami na pustyni milczenia
Dla mnie osobiście rekolekcje te miały wielkie znaczenie. Zrewidowałam swoje życie i wprowadziłam w nie czasem zapomnianą i odłożoną na bok Bożą hierarchię wartości. Bóg uleczył wiele chorych miejsc w mojej duszy.. Ten proces błogosławionego czasu przy sercu Pana przedstawiłam w wierszu który napisałam podczas adoracji najświętszego Sakramentu:
W CISZY
W ciszy przychodzisz o Panie
i ciszę Twą w sercu swym słyszę
i serce swe kruszę i łamię
i zmieniam w białą Twą ciszę.
W ciszy przychodzisz o Boże,
dotykasz mnie dzisiaj łagodnie
z Twym Duchem serce me może
znów nie być spragnione i głodne.
W ciszy przemawiasz dziś do mnie
i ciszą się dzielisz jak chlebem,
bo w Twojej miłości ogromie,
chcesz, aby dom mój był niebem.
ŚWIADECTWA Z PRZEŻYTEGO SEMINARIUM ODNOWY W DUCHU ŚWIĘTYM
Świadectwo z przeżytego Seminarium Odnowy w Duchu Świętym
Mam 67 lat i muszę oznajmić, że przeżywanie przeze mnie Seminarium
Odnowy w Duchu Świętym określam jako czas dla mnie błogosławiony i dany
mi od Boga. Przede wszystkim za sprawą Seminarium zaczęłam czytać Pismo
Święte, dokładnie analizując treść poszczególnych wersetów. Odnosiłam
je do siebie, oceniając swoje postępowanie w relacjach z Bogiem i całą
Trójcą Świętą. To skłoniło mnie do prawdomówności i krytycznej oceny
siebie. Poza tym spotkania seminaryjne jeszcze bardziej uzmysłowiły mi
jak wielkie zadanie podjął Pan Jezus dla mnie i całej ludzkości,
wydając się za nas na śmierć krzyżową. Jak bardzo się dla nas
poświęcił, żeby nas odkupić i jak bardzo nas ukochał.
Zrozumiałam, że muszę tak żyć i tak postępować, żeby Jego śmierć nie poszła na marne.
Ponadto, piękne i przejrzyście prowadzone konferencje ubogaciły
znacznie moją wiedzę o Trójcy przenajświętszej, Eucharystii i życiu
wiecznym.
Bardzo ważnym momentem Seminarium, było wylanie darów Ducha Świętego, który nas w tym dniu szczodrze obdarował.
Czułam się bardzo szczęśliwa i modlę się o to, żeby nie zmarnować
darów, które otrzymałam od Ducha Świętego, aby przyniosły owoce zarówno
w moim życiu, jak i życiu innych ludzi.
Uważam czas Seminarium za cenny dar dla każdego, kto je przeżył. Jestem
przekonana, że każdy chrześcijanin powinien przynajmniej raz w życiu
przeżyć tę formę spotkania z Jezusem. Chwała Panu!
Halina
Moje świadectwo z przeżycia Seminarium Odnowy w Duchu Świętym
Seminarium przeżywałam po raz pierwszy, nie wiedziałam na czym to polega i potraktowałam je jako krok do pogłębienia wiedzy.
Tak się stało, że trafiłam do grupy osób, które w Odnowie są już od
kilku lat. Patrząc na nie pomyślałam, że jeżeli sobie nie poradzę, to
zrezygnuję. Po drugim spotkaniu stwierdziłam, że właściwie to w takiej
grupie mogę się czegoś nauczyć. Gdy zdecydowałam się na dalsze
uczestnictwo w spotkaniach, zaczęły mnie spotykać różne przykre
doświadczenia życiowe. Słyszałam nawet dziwne podszepty. Np. gdy
chciałam w czymś wyręczyć znajomą, wyraźnie słyszałam „ Po co ty masz
to robić, przecież ona widzi i sama może sobie poradzić”. Gdy po kilku
dniach w podobnych okolicznościach podszepty powtórzyły się, wiedziałam
już, że nie pochodzą od Boga.
Miałam też i inne podszepty złego ducha. Próbował zasiać we mnie
niepokój i brak wiary, z uwagi na niegdyś popełnione grzechy. Wydawało
mi się, że tak grzeszna osoba jak ja nie może chodzić do kościoła, ani
przystępować do Komunii świętej. Potrzebowałam pomocy doświadczonych
ludzi ze wspólnoty i otrzymałam ją. Wtedy odzyskałam spokój. Dzień
wylania darów Ducha Świętego upłynął nam w miłej atmosferze i
oczekiwaniu na wieczorną Eucharystię. Jednak na ostatnim spotkaniu tuż
przed wylaniem Ducha, podczas omawiania warunków, które przed tym
zdarzeniem należy spełnić, znów usłyszałam złe podszepty” Po co tu
przyszłaś? Nic nie dostaniesz!”. Przyjęłam to ze spokojem, ale kiedy
powróciły, zaczęłam się modlić. Modliłam się tak żarliwie, że nawet nie
pamiętałam o jakie dary miałam prosić. Walka duchowa trwała. Nigdy
wcześniej nie doświadczyłam takiego silnego działania złego ducha.
Podczas wylania otrzymałam dar miłości do Eucharystii. Już w czasie
trwania Seminarium odczuwałam coraz większą tęsknotę do Eucharystii. Do
tej pory chodziłam do kościoła w niedzielę i czasem na różaniec lub
Drogę krzyżową. Dzisiaj chodzę codziennie, z radością! Pismo Święte
leżało sobie spokojnie na półce. Miałam je, ale nie czytałam. Obecnie
również i ta czynność stała się moja radosną codziennością.
Zrozumiałam, że Bóg nie jest odległy i nie patrzy na nas gdzieś z
wysokości, ale jest z nami na co dzień , trzeba go szukać w swoim
zwykłym, szarym życiu, a także i w drugim człowieku. Dziękuję Bogu za
to, że mnie przyprowadził na Seminarium! Chwała Panu!
Marianna
Świadectwo z uczestnictwa w Seminarium Odnowy w Duchu Świętym
Z Odnową spotkałam się od dawna i wydawało mi się, że już wiele wiem i
wiele w życiu osiągnęłam. Gdy zaś przystąpiłam do udziału w Seminarium,
zdawało mi się, że wszystko, co wiem, umiem jest przysłowiową kroplą w
morzu ogromnej wiedzy o Bogu.
Nie rozumiałam innych ludzi, nie potrafiłam usłyszeć głosu Boga, ani
drugiego człowieka, szczególnie, kiedy ten był innego zdania niż ja.
Pismo Święte także czytałam sporadycznie. Dziś czytam z wielka radością
i zachwytem! Ciągle odkrywam jak mało wierzyłam Bogu, pomimo, że tyle
razy mówię „Ojcze nasz”. Dziś dziękuje Duchowi Świętemu, który postawił
na mojej drodze wspólnotę Odnowy w Duchu Świętym oraz kapłana Tomasza,
który nas prowadzi! Chwała Panu!
